Ten allen tijde hebben de Indiërs van de Andes het cocablad gekauwd om de honger te stillen of om krachten op te doen, voor lange trektochten of werkzaamheden in het gebergte. De teelt van de plant bestaat dus sinds millennia. Het is slechts onlangs dat behandeling- en extraheertechnieken het mogelijk hebben gemaakt om het erg gevaarlijke product eruit te halen: de cocaïne.

In het kader van vervangingsprogramma's, gedeeltelijk door de UNO gefinancierd, ontwikkelde zich de productie van cacao. Zij bestaat in Peru sinds meer dan een eeuw, maar was verwaarloosd.

Tot op heden hebben wij niet kunnen vaststellen of de Inca's de cacao gekend en verbruikt hebben. De opzoekingen van Choco-Story, het chocolademuseum, worden in die richting verder gezet.

Laten we opmerken dat de zaden van cacao bestand zijn tegen de hitte en het lange transport. Deze twee factoren zijn inherent aan de geografische ligging van Peru en de erbarmelijke staat van de binnenlandse wegen.

Het zou beter zijn dat alle hulpverlenende programma's eerst aandacht zouden besteden aan het financieren van de wegen.

Waar wordt cacao geteeld in Peru ?

Zoals U kan zien op de kaart, bevindt het cacaogebied zich tussen het Andes- en het Amazonegebied.

De voornaamste produktiegebieden van cacao strekken zich uit van het noorden tot het zuiden :
- San Ignacio, Jaén, Bagua Grande Bambamarca (Cajamarca)
- Tarapoto, Juanjui (San Martin)
- Tocache, Tingo Maria (Huanuco)
- Satipo (Junin)
- Valle del rio Apurimac (Ayacucho)
- Valle del rio Urubamba, Quillabamba (Cuzco)
- Rio Huari (Puno)

Verschillende coöperatieven verzamelen er de gedroogde cacao zaden en verkopen ze als dusdanig of maken er cacaopasta, cacaopoeder of boter van, of chocolade in tabletvorm om op te eten of in poedervorm om te drinken.

Peru produceert ± 28.000 T cacaobonen per jaar.

In de streek van Tingo Maria en Tocache bedraagt het rendement tussen 500 en 1500 kg per ha.

De voorzitter, dhr Cerafin Vargas, en de directeur, dhr José Mejia, van de Coöperatieve van Naranjillo met dhr Eddy Van Belle en HH. Ricardo Alessandri en Pierre Daive van Puratos, en verschillende verantwoordelijken van Peruviaanse coöperatieven.

Wij hadden de indruk dat er veel bomen per ha waren, aangezien de bomen zeer dicht bij elkaar stonden. Men heeft ons gesproken over 800 à 1000 bomen/ha.

Wanneer de cacaoplanten nog klein zijn, geven de maïs of de bananenboom de nodige schaduw.

Coca plant

Kleine cacaoboompjes

Nadien zijn het de mandarijnboom, de " guaba " (zie foto) en de " pacay " (zie foto) die schaduw geven.

" guaba " en " pacay " boom en hun vruchten

De meest aangeplante cacao variëteit is de CCN 51, die van Ecuador afkomstig zou zijn.

De cacaovrucht is groot en van diep donkerrode kleur (wanneer zij niet rijp is). Zij wordt oranjegeel wanneer zij rijp is.


De CCN 51

Wij hebben eveneens gladde cacaovruchten gezien, die groen zijn wanneer zij niet rijp zijn en geel worden wanneer zij wel rijp zijn (zie foto's).
En groene cacaovruchten met ruw oppervlak die lichtgeel worden wanneer ze rijp zijn. Wij dachten oorspronkelijk aan Criollo. Maar de bonen waren paarsgekleurd binnenin (zie foto's).


Gladde cacaovruchten




Ruwe cacaovruchten

Komische vrucht

De cacaobomen lijden aan 3 ziektes :
1. moniliasis : deze schimmel doet de vrucht rotten (zie foto)
2. "escoba de brujas " die de twijgtakjes, de kleine bloempjes en de vruchten vernietigt.
3. phytophthora die de vruchten doet verrotten.


Moniliasis


Escoba de brujas

Phytophthora

Om deze te bestrijden moeten ze :
- de cacaobomen afzagen tot op 2 tot 3 meter hoogte om de zonnestralen te laten doordringen.
- de aangetaste vruchten wegnemen

" abono " of bemesting is belangrijk. Dit kan gebeuren door :
- " guano " van vogels afkomstig van de eilanden nabij Paracas.
- fijn vermaalde fosforots
- " abono " aangemaakt door de boer (zie foto's) op basis van lege cacaovruchten, koemest, enz.
Het duurt ongeveer 3 maand om dit te produceren. Om de 15 dagen moet men alles opnieuw vermengen en voorzien van verluchtingsgaten.


Abono

De oogst

De voornaamste oogst vindt plaats van april tot juli.

De CCN 51 produceert ± 100 à 120 vruchten per boom gedurende het goede seizoen en 40 vruchten in het slechte seizoen.
Per vrucht of cacaoboon zijn er 40 à 60 zaden.
Dit hangt af van de zorg die de boer besteedt aan zijn cacaobomen en van de aard van de bodem.

De gisting

Hetgeen wij gezien hebben is nogal rudimentair (zie foto's) en zou moeten gestandaardiseerd worden.
Normaal gezien duurt de gisting ongeveer 2 dagen en moet goed afgesloten zijn om 50° C te bereiken, om de kiemen te doden.
Nadien gedurende 3 dagen aan de lucht blootstellen en iedere dag omroeren.


Gisting


Nog levende kiem


Het drogen van de gegiste bonen
 

Gedroogde gegiste boon, met dode kiem

Enkele plaatselijke belevenissen

De tochten door het cacaogebied kunnen soms avontuurlijk zijn. De wegen zijn slecht, vol gaten, en bijgevolg gebeuren de verplaatsingen zeer traag.
Meer en meer komen er aardverschuivingen voor (huaicos), te wijten aan de regen waardoor de reizigers verplicht zijn te voet met hun bagage over de aardeophopingen te klauteren, die de doorgang voor wagens en vrachtwagens verhinderen.


Huaico









Moeilijke doorgang onderweg

De avonden kunnen nogal woelig verlopen door de regen en de warmte. De foto's tonen U de slachtoffers van een vurige strijd en het gebruikte wapen. De nacht was echter rustig.

Woelige avond

Voor de liefhebbers van honden, ziehier een foto van een Peruviaanse hond "calatito" (of zonder haren).

En voor de liefhebbers van vogels, ziehier een foto van een papegaai " choroy ".

Op de markt van Tocaché wordt de " ponche " klaargemaakt op basis van "liquado de yuca", een vloeistof die bekomen wordt door gisting van de yuca.
Men voegt hieraan stijfgeklopt eiwit toe waaraan vanille-extract wordt toegevoegd, evenals suiker en eigeel.
 

Ontmoeting met een uitzonderlijke dame

Met 3 restaurants, een hall voor TV opnames en haar culinair programma, 3 receptenboeken op 1 jaar, 200 personen te besturen en 3 op te voeden kinderen, zelfs wanneer de man een handje toesteekt, is dit indrukwekkend!

Mevrouw Sandra Pierantoni de Plevisani is ook een grote voorstander van de chocolade van Belcolade, in Peru verdeeld door Puratos del Peru.

Een merkwaardige dame, Mevrouw Sandra Plevisani
 

Ziehier enkele pralines met liefde gedecoreerd en een bord met chocoladedesserten, één van de meest aangename die we tot op heden geproefd hebben : de zachtste "moelleux", heerlijk chocolade-eis met ganache. Een heerlijkheid!

Voor zij die naar Lima reizen:
La Trattoria di Manbrino
Manuel Bonilla 106
Miraflores
Lima 18
Peru